Najniższe „piętro” układu nerwowego, w którym zlokalizowa­ne są ośrodki seksualne, stanowi rdzeń kręgowy, a ściśle: jego część lędźwiowa i krzyżowa. Sterują one takimi reakcjami, jak erekcja członka u mężczyzny i łechtaczki u kobiety oraz wytry­skiem nasienia u mężczyzny . W normalnych wa­runkach ośrodki rdzeniowe uzależnione są w swoim działaniu od wyższych pięter układu nerwowego. Mogą one też działać auto­nomicznie, tzn. bez sygnałów płynących z góry. Działają więc niezależnie od mózgu, podobnie jak szereg innych odruchów (np. odruch kolanowy).

Kolejne, wyższe piętro układu nerwowego to ośrodki seksu­alne mieszczące się w tak zwanym węchomózgowiu (inaczej: ukła­dzie brzeźnym) oraz międzymózgowiu.

Gotowość do kontaktu do­tykowego z innymi, a zwłaszcza bliskimi ludźmi, wyprzedza o wiele lat dojrzałość do transformacji bodźców dotykowych na specyficzne reakcje seksualne dojrzałego człowieka, ale — jak to już wspomnieliśmy — ogólny charakter przyjemności zmysło­wej pozostaje bez zmian niemal przez całe życie. Oczywiście, za­chowania seksualne, jakie obserwujemy w różnych fazach życia człowieka, mimo ewentualnego zewnętrznego podobieństwa, róż­nią się istotnie ze względu chociażby na charakter i stopień doj­rzałości mechanizmów, jakie nimi sterują. Warto więc teraz przyj­rzeć się dokładniej ich działaniu.